پوشش کالابرگ از مواد پروتئینی تا ویتامین

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ در 6 ماهه نخست سال واژه ناترازی تکیه کلام مردم و مسئولان بود و همه اتفاق نظر داشتند  کشور دچار ناترازی شده است. از ناترازی انرژی گرفته تا ناترازی بودجه و بطور کلی کشور با ناترازی های گسترش یافته مواجه بود.

قریب به ۱۰ درصد از جامعه در فقر مطلق هستند که تأمین خوراک روزانه برای آنها مقدور نیست و کالابرگ می تواند حداقل معیشت آنها را حفظ کند

با نزدیک شدن به آذر ماه و فصل بودجه، وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان برنامه و بودجه درصدد بودند در نخستین گام بودجه ۱۴۰5 کسری بودجه را به صفر برسانند و ناترازی بودجه را از بین ببرند، چرا که منشاء مشکلات کشور را ناترازی بودجه قلمداد می کردند. به همین منظور به دنبال حذف یارانه ها و حذف ارز ترجیحی و همچنین افزایش درآمد مالیاتی بودند. اما این بودجه نولیبرالی سبب شد کشور در آستانه بزرگترین نا آرامی چند دهه اخیر قرار گیرد و ناترازی به شکاف اجتماعی تبدیل شود. به دلیل افزایش قیمت ارز و نوسانات بازار معترض شد و در ادامه، تبدیل به اعتراضات عمومی و اغتشاش شد.

این جراحی اقتصادی نه تنها رفع ناترازی نکرد، بلکه خود ناترازی را شدت بخشید. باعث تورمی شد که دولت مجبور به برداشت از صندوق توسعه ملی  و دادن کالابرگ به مردم برای حفظ جایگاه مردمی خود شد‌. دولتی که در نیمه نخست افراد را به بهانه های مختلف از قطار یارانه و کالابرگ پیاده می کرد، مجبور شد در نیمه دوم همه را سوار قطار یارانه کند.

 اگر در ماه های اخیر، به رسانه و اخبار دقت کنیم متوجه می شویم برخلاف نیمه اول سال کالابرگ بیشترین استفاده را میان مردم و مسئولان داشته است. بی تردید، امروز واژه کالابرگ در اقتصاد ایران پرتکرار و پر طرفدار شده است. دولت به صورت منظم هر ماه کالابرگ به مردم اختصاص می دهد و در اصطلاح با مردم مهربانی اقتصادی می کند. کالابرگ تقریباً همه دهک را دربر می گیرد و  هر روز اقلام شامل کالابرگ در حال افزایش است.

تابستان در شرایط جنگ تحمیلی 12 روزه عموماً کالاهای پروتئینی و اقلام مربوط به خوراکی را دربر می گرفت. اما ظاهرا دولت در نظر دارد اقلام مربوط به ویتامین ها را به سبد کالا اضافه کند تا تنوع آن بیشتر شود و از سوی دیگر محدودیت های عددی و وزنی را حذف کرده است. آخرین اخبار نشان می دهد خرما، پرتقال، سیب‌زمینی و پیاز  اضافه شده است. دولت تقریباً به این نتیجه رسیده است که تنها سپر اقتصادی در مقابل تورم پایدار و فزاینده کالابرگ است که به نوع امنیت غذایی خانواده های آسیب پذیر را حفظ کند.

اکنون قریب به ۱۰ درصد از جامعه در فقر مطلق هستند که تأمین خوراک روزانه برای آنها مقدور نیست و کالابرگ می تواند حداقل معیشت آنها را حفظ کند. اگر سیاست توزیع کالابرگ نبود عدد فقر مطلق به ۳۰ درصد افزایش می یافت.

کالابرگ کالری لازم را برای فعالیت روزمره حدود 50 درصد مردم که در فقر نسبی هستند تأمین می کند و اگر این سازوکار نبود، شاید فقر نسبی به ۷۰ درصد نیز می رسید. بنابراین اکنون کالابرگ نقش حیاتی برای بقای انسانی و اقتصادی فراهم می آورد.

وزارتخانه های امور خارجه، تعاون، کار و رفاه اجتماعی و امور اقتصادی و دارایی می توانند مثلث طلایی برای بهبود شرایط اقتصادی باشند

در ایام ماه رمضان و بعد از آن تعطیلات عید نوروز نوع سبد مصرفی مردم تغییر می کند، بنابراین دولت با در نظر گرفتن روزهای پیش رو اقلامی همچون خرما، میوه و سیب زمینی و پیاز را نیز به سبد اضافه کرده است. واقعیت این است با تورم فعلی و پیش بینی تورم فزاینده در ماه های آتی خرید سیب زمینی و پیاز سخت شده است. این امر نشان می دهد که الان ارزان ترین غذا ها هم برای مردم گران و حتی دست نیافتنی شده است.

 دولت باید توجه کند هر چقدر  هم که سفره کالابرگ بزرگتر شود، موج تورم سفره ها را خالی می کند. افزایش ارزش و حجم کالابرگ به صورت تصاعد حسابی و این در حالی است که افزایش قیمت ها به صورت تصاعد هندسی صورت می گیرد. لذا قطعاً ابعاد سفره ای که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی پهن کرده به ابعاد تورمی که وزارت امور اقتصادی و دارایی و بانک مرکزی گسترده است نخواهد رسید. به موازات پهن تر کردن سفره کالابرگ بایستی سایه تورم، تحریم و جنگ نیز باریک تر شود، وگرنه ادامه این شیوه و رویه نمی تواند خانوارها را از فقر دور کند و همچنان نگرانی ها پایدار است.

وزارتخانه های امور خارجه، تعاون، کار و رفاه اجتماعی و امور اقتصادی و دارایی می توانند مثلث طلایی برای بهبود شرایط اقتصادی باشند. وزارت امور خارجه بایستی با دیپلماسی صحیح تحریم ها را کنترل کند، کاهش دهد و حذف کند؛ وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف به کنترل تورم باشد و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی حجم و میزان رفاه بیشتر کند. این سه گانه در دولت چهاردهم به عنوان لوکوموتیوهای حرکت کشور برای برون رفت از بحران اقتصادی و اجتماعی هستند.

لازم به ذکر است که قطار یارانه با قطار برنامه هفتم توسعه برای رشد اقتصادی هشت درصدی هم مسیر نیست. نباید تمرکز بر برنامه های حمایتی ما را از اهداف برنامه توسعه هفتم دور کند.